Circulection

Its circus time once again! Everywhere, sa TV, sa mga pader, sa mga radyo, at pag sinuwerte ka, makikita mo sila sa kalye. Eleksyon na naman kaya kabi-kabilaan ang pangangampanya. Actually, bago pa man magsimula ang campaign period ay meron nang mga "patikim" ang ilang politiko. Kanya-kanyang diskarte, mula pagbati noong nakaraang pasko, TV and radio guestings, mga ad re: values ng mga Pinoy, at kung anu-ano pa. Tingnan mo nga ang mga electric posts, mga pader, hitik na hitik sa mga posters at streamers as early as November na ang nakalagay ay "Greetings!" tapos pangalan ng aspiring politiko. Matinding kumarir, ano? Ngayon siyempre lantaran na ang pangangampanya. At siyempre, ngayon, napakabait nila, all smiles, very approachable. Idagdag mo pa na magaganda sila, parang hindi sila yung nasa pictures, ano? Andami na ngang nagsisulputang mga Ads sa TV! Masyado na ngang marami at paulit-ulit na parang nakakainis na lalo na’t like ko pa naman yung show na pinanonood ko.

Nabanggit na rin lang ang mga Ads, its interesting to note na kanya-kanyang strategy ang mga pulitiko na "masundot" ang pulso ng masa. Kanya-kanyang style para maging panalo ang kanilang TV ads. Pero hindi naman kailangang maging jologs para maging makamasa (PST Gang, shut up!). Pero if thats the way to project a "pangmasa" image, they should make it at least, believable. Gagastos na rin lang para sa TV exposure eh sana, maging maayos ang magiging dating nila. Hindi yung basta lang umapir sa TV, marinig ang boses, okey na.

Parang yung ke Mike Defensor, "Tol!" ang ginamit niya. Ah, eh, inalis naman sana niya yung braces niya, binago ng kaunti ang porma, at yung background eh ginawa naman sanang mejo tunay, hindi halatang nasa studio sila. Naman, naglalaba sa kadiliman? Parang hindi bagay na maging ‘tol si MD, "Sir" pa siguro. Sa porma pa lang, kita mo na ang agwat sa antas ng buhay, puro sya wagayway—parang anlayo-layo niya, gusto ba niyang ipakita niya na he’s into reaching out to people or what? Mwehehehehe!

Ang fave ko si Manny Villar. Yung unang Ad niya, straight to the point ang dating niya. At ang dala-dala niyang isyu, uuuyyy, VAWC! Panalo! Peminista ang lolo ko. At maganda ang pagkakagawa ng Ad, promise. Star-studded pa. No frills, ‘ika nga. Ang sumunod eh, nagulat ako, Sumayaw siya! Pogi naman siya kaya mapapatawad ko siya. Sana nga lang, ayusin niya yung serbisyo ng real state business niya, yung sa Camella, kasama ng problema ng buong bayan. Nakow, mahaba-haba ang listahan ng mga reklamo ng mga nagsisising pamilya na nagoyo sa mga slogan na "you made the right choice", "Paborito ng pamilyang pinoy." Substandard kaya (nakow, me bitak-bitak na pader ko, nakakatakot). Kahit ganito ang Camella na pagaari niya, hindi naman siguro ganito ang kalibre niya. Alalahanin na botante ang mga kliyente and we are not really happy with choosing to buy from camella– with all the problems were having living in the community that Camella has been proudly peddling in print and TV ads, we really feel that that we made a BIG mistake. Siguro, try mo Mr. Senate President dalawin ang mga Camella communities, yung magiinterbyu ka at hindi lang sisilip mula sa iyong armoured car para maramdaman mo ang ngitngit ng tao.

Hayop din ang Ad ni Ed Angara. Catchy. "Ang gara ng buhay!" Though mas madalas ko itong marinig na oozing with sarcasm (lalo na sa mga taong gustong mangalipusta ng iba). Pero you have to admit, swak na swak siya sa mga tao dahil hindi lang madaling tandaan ang kanyang slogan kundi yung mga dinadala niya eh gustung-gusto ng karamihan ng mga tao– free education, philhealth, senior citizen discounts. Sino ba naman ang makakatanggi sa mga mga ito? Ang ok din sa Ad niya, hindi siya nagpumilit magpacute. Que horror, dating presidente ng UP, sasayaw to the tune of, say, "totoy bibo"?

Yung kay Chiz eh, for me, so-so ang dating. Parang bitin nga. At parang hindi siya. Ang taray taray pa naman niya sa Kongreso kaya gustong-gusto ko siya kaya lang sa Ad eh, nagpacute talaga siya. Mga kabataan ang gusto niyang makuha kaya siguro ganoon ang pagkakagawa. Sana naman mas maging creative, hindi yung usual na kumakaway with smiling faces. Yung kakaiba naman sana na sapul ang gusto ng masa. Actually, kilala na siya sa mga yuppies, estwudents at iba pang mga propesyunal. Lalo na sa Maynila, lalo na sa UP. Pero sa ibang dako ng Pilipinas, kailangang mapakilala siya. Kahit jologs basta hindi pilit ang dating. Kung jologs yung intent, dapat jologs din siya. Dapat mukhang natural (note: dapat wag gawin sa madilim na background).

Surpisingly, yung kay tessie oreta ay maayos, matindi nga ang concept. At as a mom, win na win yung sinasabi niyang free preschool education. Ang mahal kaya ng pre-school ngayon! Kung mas dumami public preschools, the better! At masang-masa ang dating niya. I remember Gloria doing that, nung nagsuot siya ng salakot ala magsasaka nung tumakbo sya as VP. Siguro she got the idea from the commercials lately, na common tao ang napi-feature. Magaling, magaling, magaling! Nasense niya siguro na by projecting that image (motherly, natural make-up), madaling makarelate sa kanya ang mga tao.

Si Pichay? I got distracted by his big tummy. Sana hindi na lang siya nag-tuckin ng poloshirt. At well, I cant remeber who said it pero I agree, how come he’s running for senator when gusto niya ipabuwag ang senado?
Oks din yung kay Recto. Hindi siya sumayaw. Yung kay Pangilinan, Pangcheering squad yung jingle niya. Lalo na yung kay Zubiri. Magkano kaya ang binayad niya kay Lito Camo? Hit na hit pa naman yung "boom, tarat, tarat." Yung Ad ni Osmena, well, ang serbisyo ng ibang tao ay hindi pwedeng icredit sa iyo kahit kamag-anak mo pa, kapag magaling sila, it would not necessarily mean magaling ka rin. Action speaks louder than words. mwehehehe.

Whew, andami na ngang Ads. Makes you wonder where these politicians get the money to burn, ano? Ang mahal kaya ng airtime sa TV. Well, ang sagot nila sa ganito eh, "thanks for friends and sponsors." Napakarami ata naman nilang rich friends and sponsors, parang bottomless ang mga bulsa. To think, ilang buwan pa silang mangangampanya. Wala pa dito yung gagastusin nila sa pagikot sa bansa, suweldo ng mga tao sa kampanya (come on, I dont believe anyone sa campaign team maski yung mga tagadikit lang eh theyre doin it probono, labor of love kumbaga). and op kors, som of them would need money for miscellaneous expenses.

Circus talaga ang election. Maingay, makulay. Pero kahit anong iniganda ng Ads, posters, ng jingles, everything will be rendered inutil kung hindi naman epektib ang machinery nila. Maari nating sabihin na mataas na ang political awareness ng mga Pinoy and they would be more critical, would certainly look beyond the ads to each individual candidate’s accomplishments and plataporma. Siguro naman hindi na ito magiging popularity and beauty contest. Pero still, kahit na sabihing hindi na basta paloloko ang mga Pinoy, karamihan pa rin ng boboto ay ang mahihirap nating kababayan. At wala rin silbi kung ang mga botante ay walang pera pang pamasahe para pumunta sa mga precinct. May right to suffrage ka nga, wala ka namang pera to exercise it. At ang masaklap pa ay kung iba ang gagamit nito. hehehe. Lalong walang silbi ang lahat kung dadayain naman ang eleksyon. Sayang ang pera, sayang ang effort magkakawrinkles ka pa sa sobra frustration. Nageleksyon pa. Sana nagpublic bidding na lang. Pataasan ng presyo, kumbaga. At least, hindi magkukunwaring pinili sila ng tao.

Kaya Manny Pacquiao, parang awa mo na, wag ka nang makipagboksing sa pulitika.
Disclamer: Mga kapatid, hindi ako nangangampanya or naninira ng sinumang senatorial candidate mentioned above. I am not an expert on TV ads and I dont claim to be one. Am just reacting on the ads as I saw them, stating my personal opinion. And what I wrote above is that, my personal opinion. If I offended anyone, my apologies.

Learning

I got my kids’ report cards today. They got remarkably good grades– to think I see them more at play than studying. I was in a way, nervous, to see their marks this quarter for their lessons are a lot more difficult now. My eldest, Ima, had difficulty catching up with her math lessons. Its understandable. Theyre already into line segments, rearranging and solving addition and subtraction equations and operations of fractions and she’s only in grade one! Man, thats too much! I don’t remember having that when I was in first grade. Siguro mga grade 5 or 6 na. Nakakalula. She got good marks in math though. Buti di nagmana sa akin (O kayong mga mababait kong kaibigan, manahimik kayo diyan!).

Actually, when I first reviewed my kids’ books, I was really surprised with the coverage. Its far too advanced and far too heavy– the kids will be pressured to study and understand everything which during my time, older kids are studying. Not to undermine their capability to absorb for indeed, kids have impressionable minds. What I am concerned about is that their learning are forced to advance. And they are in a school that put kids in a box, tagged with standards of failing and passing. As if kids who cant read and write in the nursery level are not smart at all (of course, if you cant pass all subjects in nursery, you can’t move on to the next level).

Hayyy… Maybe I have been influenced by PST so much– about valuing the varying development stages of each child. Kung bakit naman kasi napakamahal ng mga school na nagaadvocate ng developmental approach ano, tulad ng Waldorf school? Ah, eh, paging , ma’am Beth: pwede kayang maging socialized ang tuition sa waldorf at magtayo ng satellite school sa valenzuela hehehehehe! Hayyyy. In a way, I agree with what a friend said, that maybe mas better ang system noong panahon namin kesa ngayon. Lalo na dito sa Manila. Well, sa National diagnostic tests nga eh,natatalbugan na ng mga schools sa province ang schools sa Manila. Dahil siguro masyadong mabilis ang pagaaral sa Maynila. Too fast for lessons to at least leave a lasting imprint on the minds of the students. Hindi naman mabagal ang pagturo o pagintroduce ng lessons noon. Mas tutok at masinsin ang pagturo.

Anyway, I am just bothered, that’s all. With all the kids are studying in school, I am not sure if they will remember everything in the next quarter. I always tell my kids, its better to understand what they are studying than just memorizing. The should ask questions, read more, and if they didn’t understand, go back to study the topic again. Kahit hindi mabilis, basta naiintindihan nila. Hindi nakakahiyang magtanong, to make mistakes. Its all but part of their learning. Whats important is to know what they did wrong, understand, and know what to do next. Learning is to explore, to know and understand and part of it is to acknowledge that theres a lot more that you don’t know. Grades are just that, grades. Honors? Thats just a plus. Pero I tell them, they should do all the work– the studying, the assignments, the projects. That makes their grades totally theirs to claim.

And yan naman ang pinagmamalaki ko. Ang grades nila ay kanila. Ako lang ang cheering squad nila.

Dahil pinasok ko sila sa school na nakastructure ng ganoon ang pakatuto, I just tell my kids to enjoy school. To learn as much as they can. They don’t have to force themselves to take in everything taught if hindi nila talaga kayang intindihin. No pressure. Whats important is that they learn, they understand.
Haaayy… Worried lang siguro sa schoolwork ng mga bata. Binubuhat ko pa lang bag nila eh, gusto ko nang magreklamo sa DepEd for child abuse. hehehehe.
Pero happy pa rin ako. Grades ng mga anak ko ay lahat line of 9. Hindi naman ako masyadong proud di ba?

sinigang

Ngayon ko lang nalaman na ang fave ng mga anak ko na sinigang eh hindi pala sinigang kundi paksiw. Eh ang sinigang naman di ba ay nilagang kung anuman na inasiman ng anything maasim from sampalok, kamias to kamatis. So what’s wrong with using suka?!!!! Yung basic principle ng pagluto ng sinigang ay pareho lang, suka lang ginamit ko. Maasim yun. So sinigang siya.
Parang mechado, menudo, afritada. Pare-pareho lang naman ang luto iyan, nagkakaiba lang sa halo. Pero lahat may tomato sauce.
Kaya naman ako’y NAGITLA nang pagtawanan ako ng mga fwends nang malaman na ang secret ingredient ko ay, what else kundi si Datu Puti! May instant pampaasim naman daw. Ei, ayaw ko lasa nun. Mas at home ako sa lasa ng suka. Bakit ba. Masarap naman ang luto ko ah. Sabi nga ng mga anak ko, bakit daw di ako sumali sa cooking diva?
Ah basta.